مرجع درخواست داده

تایم‌فریم دیگری از نماد خود نمودار را بخوانید (خواندن نماد دیگر در این نسخه در دسترس نیست). هر درخواست برای هر جایی که نوشته می‌شود یک حالت جدا نگه می‌دارد، پس نمی‌تواند در حلقه یا جایی بیاید که ممکن است اجرا نشود.

توابع#

data.intrabars#

data.intrabars([tf], [expression], [symbol], [allow_missing])

expression را روی کندل‌های کوچک‌ترِ داخل هر کندلِ این نمودار حساب می‌کند و مقدارها را به شکل یک آرایه می‌دهد.

• اثر: برای هر جایی که نوشته شده (هر محل فراخوانی) یک حالت نگه می‌دارد و هر بار که اجرا به آن فراخوانی برسد، حالت را جلو می‌برد؛ داده‌ای را می‌خواند که نمودار برای اسکریپت بار نکرده است؛ مقدار تازه‌ای می‌سازد که اندازه‌اش تابع آرگومان‌هاست (در دفتر حافظه شمرده می‌شود).
• مرحله: روی هر کندل.
• هزینه: یک حالت برای هر محل فراخوانی؛ حافظه می‌گیرد: دفتر حافظه آنچه را می‌سازد می‌شمارد؛ یک درخواست، که از سقف درخواست‌های یک اسکریپت (20) کم می‌شود.

data.series#

data.series(tf, expression, symbol, [gaps], [future], [allow_missing], [live])

expression را روی تایم‌فریم دیگری از نماد خود نمودار حساب می‌کند و مقدارش را روی کندل‌های همین نمودار می‌دهد؛ نام بردن از نماد دیگر در این نسخه اسکریپت را با خطا متوقف می‌کند. به‌طور پیش‌فرض آخرین مقدار بسته‌شده را می‌دهد، پس هیچ کندلی مقداری را نشان نمی‌دهد که هنگام بسته شدنش معلوم نبود.

• اثر: برای هر جایی که نوشته شده (هر محل فراخوانی) یک حالت نگه می‌دارد و هر بار که اجرا به آن فراخوانی برسد، حالت را جلو می‌برد؛ داده‌ای را می‌خواند که نمودار برای اسکریپت بار نکرده است؛ مقدار تازه‌ای می‌سازد که اندازه‌اش تابع آرگومان‌هاست (در دفتر حافظه شمرده می‌شود).
• مرحله: روی هر کندل.
• هزینه: یک حالت برای هر محل فراخوانی؛ حافظه می‌گیرد: دفتر حافظه آنچه را می‌سازد می‌شمارد؛ یک درخواست، که از سقف درخواست‌های یک اسکریپت (20) کم می‌شود.
• مثال‌ها: میانگین تایم‌فریم بالاتر.